Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Γιορτή Ελιάς 2015 - Λάερμα Ρόδου

Τεράστια ήταν η επιτυχία της 7ης γιορτής ελιάς που πραγματοποιήθηκε στα Λάερμα την Κυριακή 22 Μαρτίου.

Πλήθος κόσμου από όλα τα μέρη του νησιού μας και σε συνδυασμό με τον καλοκαιρινό καιρό που επικρατούσε, δόθηκε η δυνατότητα στον κόσμο να επισκεφτούν την γιορτή ελιάς  όπου μαζί με το πανέμορφο τοπίο, απόλαυσαν και τα χορευτικά συγκροτήματα του νησιού μας που παρευρεθήκαν και χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.

Δυναμική και η παρουσία της Λέσχης Σεφ/Αρχιμαγείρων Δωδεκανήσου Κυκλάδων που με την συμμετοχή του Πρόεδρου της Λέσχης κ. Νίκου Χριστοφόρου, των σεφ Χρήστου Παπαγιάννη, Γιορδαμνή Μανώλη, Ευριπίδη Γκόγκου και με μια δωδεκάδα μαγείρων πρόσφεραν δωρεάν στους επισκέπτες, διάφορες λιχουδιές σχετιζόμενες με την γεύση της ελιάς.  

Στη γιορτή παρευρέθηκαν και διάφοροι σύλλογοι της περιοχής όπου και παρουσίαζαν τους συλλόγους τους, και πουλούσαν τοπικά προϊόντα αλλά και πολιτιστικοί σύλλογοι από διάφορα μέρη της Ρόδου που χόρεψαν με τα χορευτικά τους τμήματα προσφέροντας συγχρόνως και μια εικόνα των τοπικών μας χορευτικών παραδόσεων.

Οι συμμετέχοντες σύλλογοι με τα χορευτικά τους ήταν οι  «Σύλλογος Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Αφάντου – Παναγία Καθολική», η χορευτική ομάδα του παιδικού τμήματος και γυναικών Λαέρμων – «Αης Γιώργης», ο Πολιτιστικός σύλλογος Κρεμαστής «Πρόοδος», ο Πολιτιστικός σύλλογος Λίνδου «Απόστολος Παύλος» ο «Μορφωτικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Ασκληπιού».

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης ο βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Μάνος Κονσολας, πρώην βουλευτές, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζημάρκος και αντιπεριφερειάρχες, ο δήμαρχος Ρόδου κ. Φώτης Χατζηδιακος, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και πρόεδροι τοπικών κοινοτήτων της Ρόδου.

Η «Ροδιακή» παρευρέθηκε στην εκδήλωση και ζήτησε από την κ. Παπαντωνίου Βαλασία που είναι η πρόεδρος του Συλλόγου γυναικών Λαέρμων που διοργάνωσε την γιορτή,  να μας περιγράψει τις εντυπώσεις της.

«Ευχαριστώ όλο τον κόσμο που ήρθε σήμερα στη γιορτή μας.

Τους χορηγούς μας και ιδιαίτερα τον μεγάλο χορηγό μας την ΒΑΚΑΡ, τους πολιτιστικούς συλλόγους που μας τίμησαν με την παρουσία τους και τα χορευτικά τους τμήματα, τα μέλη του συλλόγου μας και τους συγχωριανούς μας που εθελοντικά συμμετείχαν στην προσπάθεια μας ώστε και αυτή η γιορτή ελιάς που είναι 7η κατά σειρά να στεφτεί με επιτυχία.

Ευχαριστώ επίσης την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τα ΚΕΚ Γεννηματάς, τον ΔΟΠΑΡ, την ΔΕΡΜΑΕ, την Λέσχη Σεφ/Αρχιμαγείρων Δωδεκανήσου/Κυκλάδων που και φέτος ήταν κοντά μας και φυσικά την ομάδα της ΕΥΘΥΤΑ.

Ευχαριστούμε επίσης τους πάτερ Νεκτάριο Πόκκια, τον γεωπόνο  και αρμόδιο της διεύθυνσης αγροτικής ανάπτυξης της Περιφέρειας μας, κ. Κανταράκη Νικόλαο για την ενημέρωση που παρουσίασαν στο κοινό στην ημερίδα για την σπουδαιότητα και χρησιμότητα των προϊόντων της ελιάς που διοργανώσαμε χθες Σάββατο στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου Λαέρμων.

Σας ευχαριστώ όλους».

Πηγή : Η γιορτή ελιάς στα Λάερμα | Η ΡΟΔΙΑΚΗ http://www.rodiaki.gr/article/306392/h-giorth-elias-sta-laerma#ixzz3WidBtPXM 
Follow us: @irodiaki on Twitter | efimeridarodiaki on Facebook





Γιορτή Ελιάς 2015 - Λάερμα Ρόδου

Λάερμα - Γιορτή Ελίας 2015 ... με την συμμετοχή του πολλά υποσχόμενου παιδικού τμήματος χορού του Μορφωτικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Ασκληπιείο Ρόδου.








Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Τα σύμβολα του Ασκληπιού

Ένα από τα σύμβολα του Ασκληπιού ήταν ο όφις. Το φίδι που ακόμη και σήμερα αποτελεί το χαρακτηριστικό σύμβολο της ιατρικής και φαρμακευτικής, είναι ίσως το πλέον αντιπροσωπευτικό μεταξύ των συμβόλων του θεού Ασκληπιού.
Λέγεται λοιπόν πως ο Ασκληπιός έφθασε κάποτε, στους τόπους λατρείας του μεταμορφωμένος σε φίδι. Συγκεκριμένα...


διαβάζουμε στον Παυσανία: (στην περιγραφή του ιερού του Ασκληπιού στην Σικυώνα), 
«…εισελθούσι δε ο θεός εστιν, ουκ έχων γένεια, χρυσού και ελέφαντος, Καλάμιδος δε έργον. Έχει δε και σκήτρον και επί της ετέρας χειρός πίτυος καρπόν της ημέρου. Φασί δε σφισιν εξ’ Επιδαύρου κομισθήναι τον θεόν επί ζύγους ημιόνων δράκοντι εικασμένον…»( Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις «Κορινθιακά», κεφ.10, παράγραφος 3).



Όμως με την μορφή του φιδιού συναντάμε τον θεό Ασκληπιό 
και σε δυο περιπτώσεις θεραπείας στην Επίδαυρο. Σε ένα 
ίαμα λοιπόν διαβάζουμε 
πως κάποιος ασθενής με ένα κοκήθες έλκος στο πόδι, 
«με τον του ποδός δάκτυλον υπό του αγρίου έλκεος»,
μεταφέρθηκε στο άβατο και περίμενε. «Ύπνου δε νιν 
λαβόντος εν τούτω,δράκων εκ του άβατου εξελθών, 
τον δάκτυλο ιάσατο ται γλώσσαι και τούτο ποιήσας εις το 
άβατον 
ανεχώρησε πάλιν»,(Εκεί και ενώ κοιμήθηκε, εμφανίστηκε 
από το άβατο να έρχεται ένα φίδι που πλησίασε στο πόδι του 
και έγλυψε 
το μέρος εκείνο στο οποίο βρισκόταν το έλκος, στην συνέχεια δε αποτραβήχτηκε πάλι στο άβατο. Μετά από αυτό ο ασθενής έγινε
 καλά). 

Σ' ένα άλλο ίαμα σχετικό με τη θεραπεία της στειρότητας διαβάζουμε:
«Ανδρομέ-[δα] εκ Κεθυ αυτά περί παίδων εγκαθεύδ[ουσα]

 [εδό-]κει εν τω ύπνω δράκων επί της γαστ[ρός],..
 Παίδες οι εγένοντο πέντε...». 
(Η Ανδρομέδα από τα Κύθηρα .... μισό-ναρκωμένη, για να
 αποκτήσει τέκνα» (ξάπλωσε κι αυτή μπροστά απ' το άβατο) 
«είδε στον ύπνο της, πως το φίδι (βγήκε απ' το άβατο) και τυλίχτηκε
 στην κοιλιά της».... 'γέννησε πέντε τέκνα' [ίαμα 38].

Μια ερμηνεία επίσης που δίνεται για τον Ασκληπιό και που φαίνεται 

άμεσα η σχέση του με τον όφη είναι η ακόλουθη. 
Το Ασκλ- παράγεται από την λέξη ασκάλαβο που 
σημαίνει φίδι, σαύρα, ερπετό. Το –ήπιος είναι κατά τον 
 Πλούταρχο το δεύτερο συνθετικό και φυσικά σημαίνει 
ότι η λέξη ήπιος εννοεί, δηλαδή ο ήρεμος, ο πράος. 
Αυτή λοιπόν η λεκτική παραγωγή δίνει ως αποτέλεσμα 
«ο όφις που θεραπεύει, καταπραΰνει».

Να δούμε όμως και την σημασία της λέξεως όφις. Προέρχεται από 

το θέμα του οπ- του ρήματος οράω-ορώ= βλέπω. Μέλλων 
ενεργητικός όπ-σομαι-όψομαι, Μέλλον παθητικός 
οπ-θήσομαι-οφθήσομαι, Αόριστος παθητικός ώφ-θην. 
Ο όφις που οπ-τάζει (βλέπει) από την οπ-ή του, είναι ο προ-ορός, 
ο φύλακας, ο φρουρός, ο θύρα-ωρός. Είναι πολύ παλαιές οι 
παραδόσεις που σχετίζονται με την φύλαξη του σπιτιού, του
 ναού και άλλων μερών ανθρώπινης οίκησης, από το φίδι. 
Ο Οικουρός όφις (απεικόνιση του Ερεχθέως) φυλά την 
πόλη της Αθήνας, ο Σωσίπολις την Ολυμπία, οι θεές των 
 όφεων τα ανάκτορα της Κνωσού.

Όμως και η κίνηση του όφεως, αυτή η ελικοειδής κίνηση θα 

μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να κωδικοποιεί την ίδια την 
ενέργεια της δημιουργίας, την κίνηση των μορίων που 
δομούν τις μορφές. Με άλλα λόγια η κλίμακα του γνωστού
 DNA που πιθανώς μορφοποιείται στο κουλούριασμα του 
όφεως πάνω στην ράβδο. Αυτή η δύναμη είναι πανομοιότυπη 
με την ενέργεια που κατέρχεται και δίνει ψυχή ζώσα 
στον μορφοποιημένο πλέον κόσμο!!! Είναι η 
 ηλεκτρομαγνητική ενέργεια της χθόνας που την 
«αγκαλιάζει» ασφυκτικά καθώς της παρέχει την 
ανάσα της ζωής!!!


Το ίδιο και στο ανθρώπινο σώμα η ενέργεια αυτή διαπερνά 

την σπονδυλική στήλη και καταλήγει στον εγκέφαλο, στο 
«κέντρο ελέγχου», των ανθρωπίνων λειτουργιών. Αυτή η 
ενεργειακή πορεία μέσω της σπονδυλικής στήλης, μοιάζει 
με την μορφή του όφεως αλλά συνάμα αλληλοσυνδέεται και 
με αυτή την ενεργειακής γήινης κίνησης των τελουριακών, 
ηλεκτρομαγνητικών ρευμάτων.
Ένα εξ’ ίσου σημαντικό σημείο για τους όφεις είναι η 

συνεχής ανανέωση του δέρματός τους, σύμβολο της 
αθανασίας, της αναγέννησης. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν 
το δέρμα που έβγαζαν τα φίδια, το φιδοπουκάμισο 
δηλαδή, γήρας.

Για την ράβδο ο συνήθης αποσυμβολισμός φαίνεται να δείχνει 

κάτι πολύ απλό, όπως το ότι επειδή ο Θεός της Ιατρικής 
εκαλείτο σε διάφορα σημεία της ελλαδικής, οδοιπορών 
λογικό είναι να χρησιμοποιούσε την ράβδο εν είδη βακτηρίας.

«…Έπειτα η ράβδος, πιθανώς διότι εκαλείτο από τόπου 

εις τόπον και έπρεπε να σπεύδει στηριζόμενος εις αυτήν 
κατά τας οδοιπορίας του, δια να φέρει παντού την αρωγήν του…» 
( Εγκυκλοπαιδικό λεξικό του «Ηλίου», Ιωάννου Δ. Πασσά).

Θα μπορούσε όμως να παριστά την σύνδεση μεταξύ Θεού 

και ανθρώπου, την γνώση της θεραπείας μέσω της φυσικής 
απόρροιας της κοσμογονικής ένωσης, αλληλεξάρτησης των 
όντων με τον Σύμπαντα Κόσμο, την ίδια την Δημιουργία! Άμεσα 
συνδεδεμένης με το σύμβολο του όφεως, εξ’ ού και η συμβολική 
 απεικόνιση εν είδη συμπλέγματος. Έτσι μπορεί να δει κανείς 
ξεκάθαρα την εννοιολογία που δίνει ο Όμηρος στον Παίωνα 
όπως πιο πάνω αναφέρθηκε : … το καθαρό και υγιές μέρος 
του αέρα και ως φυσικό επόμενο κάθε τι που σταματά την νόσο 
ή τα μέρη εκείνα που έχουν καταστραφεί εξ’ αυτής και αποκαθιστά
 την υγεία και την καλή κατάσταση του σώματος. Ή ακόμη την 
 δύναμη την φυσική και ενέργεια που λειτουργεί προς την 
κατεύθυνση αυτή με άλλα λόγια την ιατρική τέχνη. Απόλυτα 
λοιπόν μπορούμε να αντιληφθούμε την υιοθέτηση του 
συμβόλου ως χαρακτηριστικό της ιατρικής τέχνης 
και των ιατρών, έως και σήμερα!

« Έπειτα το κύπελλον ή η κύαθος, όπου προσέφερε τα 

ρευστά μέσα της θεραπείας και ο κύων, ασφαλώς από 
του κυνός, ο οποίος τον εφρούρησε νήπιο επί του Τιτθίου 
όρους. Σύνηθες θύμα επί του βωμού του, ο αλέκτωρ 
 ως άγρυπνος και δυνατός και
πάντοτε ακριβής.» 
( Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του «Ηλίου», Ιωαν. Δ. Πασσά).



Θεραπείες, άλλα και ανάσταση νεκρών από τον Ασκληπιό!

Για την ανάσταση των νεκρών, στην οποία επιδιδόταν ο Ασκληπιός, αλλά και για την οποία υπήρξε η αφορμή της κεραυνοβόλησης του από τον Δία διαβάζουμε από το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του «Ηλίου», του Ιωαν. Δ. Πασσά:
«Αλλά ως ιατρός δεν περιορίζεται να θεραπεύει τους ασθενείς. Επαναδίδει συχνά την ζωήν εις αποθανόντας, πολλών δε τα ονόματα διέσωσεν η λαϊκή παράδοσις. Με την επέμβασιν του αυτήν δυσαρεστεί τον Πλούτωνα. Και ο Ζεύς όμως δεν δέχεται την διατάραξιν της τάξεως του Σύμπαντος (Αισχύλου, «Αγαμέμνων»,1022). Κατά τον Πίνδαρο μάλιστα εξανίσταται, διότι ο Ασκληπιός ανέστησε πλούσιον νεκρόν, από την υπερβολικήν του αγάπη προς τον χρυσό- και αγανακτησμένος τον κεραυνοβολεί. Εις εκδίκησιν τότε τοξεύει και θανατώνει ο Απόλλων τους Κύκλωπες, και εγκαταλείπει επί μακρόν τον Όλυμπον. Αυτήν την περί Ασκληπιού παράδοσιν υιοθετεί και ο Παυσανίας, κατ’ άλλην

όμως παράδοσιν διδάσκαλός του εις την ιατρικήν υπήρξεν ο ίδιος ο Απόλλων: « Και πολλά παρά του πατρός των εις ιατρικήν μαθόντα, προσευρείν την τε χειρουργίαν και των φαρμάκων σκευασίας»(Διόδωρος Σικελιώτης,V, 74), (Και αφού έμαθε πολλά από τα πράγματα της ιατρικής από τον πατέρα του, εφεύρεν εκτός αυτών την χειρουργικήν και την προετοιμασίαν των φαρμάκων). Κατά τον Απολλόδωρον δε ως ιαματικόν μετεχειρίζετο το αίμα της Γοργούς που του έδωκεν η Αθηνά. Η

Αθηνά έδωσεν εις τον Ασκληπιό το αίμα της δεξιάς αρτηρίας εκράτησε δε η ίδια της αριστεράς, δια τούτο « ο μεν απ’ αυτών έσωζεν, η δε από των ιδίων λύθρων (ανθρωποκτόνος και πολεμοποιός εγίνετο».





Μία όμως άλλη άποψη περί του θανάτου του,συναντάμε στον Παλαίφατο απ’ τον οποίο πληροφορούμαστε πως ο Ασκληπιός υπέκυψε λόγω ενός ισχυρού πυρετού:
«… Ιατρικήν κινήσας και υψώσας πυρετού κόλετο…» ( Παλαίφατος, «Περί Απίστων» κεφ. XVII, Ασκληπιός)
Στον Πίνδαρο διαβάζουμε περιγραφές περί του τρόπου θεραπείας του Ασκληπιού. Περιγράφει ο μεγάλος ποιητής, πως η θεραπευτική ικανότητα του Ασκληπιού ήταν αποτελεσματική τόσο στα τραύματα όσο και τους πυρετούς και πόνους και ακόμη κάνει λόγο για χρησιμοποίηση χειρουργικών εργαλείων από την πλευρά του Ασκληπιού, αλλά και άλλα «μέσα» όπως επικλήσεις, φάρμακα, επιθέματα με βότανα κ.α. Η μέθοδος της δια της υπνώσεως θεραπείας φαίνεται να υιοθετήθηκε αργότερα και η αναφορά σ’ αυτήν γίνεται πρώτα από τον Αριστοφάνη σε δύο έργα του, στις «Σφήκες»(στιχ. 122) και τον «Πλούτο» (στιχ. 653). Με τον δια υπνώσεως τρόπο θεραπείας, ο ασθενής μάθαινε το μέσο που θα τον θεράπευε, μετά από συμβουλές του ίδιου του Ασκληπιού που εμφανιζόταν στον ύπνο του ασθενούς και τον καθοδηγούσε.
Τόση μεγάλη ήταν η πίστη στον Θεό Ασκληπιό, ώστε τον ονόμαζαν «Σωτήρα» όπως αυτός αναγραφόταν σε νομίσματα και επιγραφές, αλλά και σε διάφορες πραγματείες περί αυτού. Από τον ρήτορα Αριστείδη λεγόταν για τον Ασκληπιό:
«ό το πάν άγων και νέμων σωτήρ των όλων και φύλαξ των αθανάτων».




"

Rodiaki.gr - Τοπικά Νέα

dimokratiki.gr - Η Δημοκρατική της Ρόδου

idrasis.gr - Η ΔΡΑΣΙΣ

Parapona-Rodou

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ